Zielarstwo

Historia dzieła

W głębi zieleni pozostaje Światło. Niezmienne. Wokół niego materia budzi się do życia. Zieleń jest kolorem wzrostu — ziemi, liścia, łodygi i soku, który niewidzialnie wznosi się ku światłu. Jest przestrzenią pomiędzy tym, co ukryte pod ziemią, a tym, co zwraca się ku niebu. Roślina zna tę drogę. Korzeniem dotyka ciemności. Liściem przyjmuje Światło. Pomiędzy nimi dokonuje się przemiana. To, co pochodzi z ziemi, zostaje uniesione. To, co przychodzi ze Światła, zostaje przyjęte przez materię. W tej wymianie rodzi się jej siła. Zielarstwo jest sztuką rozpoznawania tej siły — uważnością wobec rośliny, jej czasu, zapachu, barwy i ukrytej natury. Alchemik nie nadaje roślinie mocy. On ją odkrywa. Centrum pozostaje niezmienne. Jest źródłem, ku któremu zwraca się każda żywa forma, choć każda czyni to inaczej. Jedna staje się kwiatem. Inna korzeniem. Inna zapachem, żywicą, olejkiem lub nasieniem. Wszystkie wyrastają z tej samej tajemnicy przemiany: Ziemia przyjmuje Światło. Roślina je przemienia. Człowiek uczy się je rozpoznawać. Zieleń — życie. Roślina — przemiana. Centrum — źródło. Światło — niezmienne.

Słowo

Złoto promieniuje. Srebro odbija. Kręgi rezonują. Centrum pozostaje.