L’Œuvre au Noir

Historia dzieła

Na początku jest ciemność. L’Œuvre au Noir jest pierwszym etapem Alchemii Światła. To wejście w głąb — w materię, w to, co jeszcze nierozpoznane, ukryte i pozbawione wyraźnego kształtu. Czerń nie jest tutaj końcem. Jest początkiem. W alchemii „L’OEuvre au Noir” wiąże się z rozpadem dawnej formy, rozkładem i zejściem ku temu, co pierwotne. To konieczny moment procesu — materia musi utracić swoją dotychczasową postać, aby mogła rozpocząć się przemiana. Jednak czerń tego obrazu nie jest czernią absolutną. Powstaje z głębokich zieleni, błękitów i tonów ziemi. Warstwa po warstwie kolory zagęszczają się, prowadząc wzrok ku ciemności, która wciąż pozostaje żywa. W jej wnętrzu trwa Centrum. Nienaruszone. Niezgaszone. Obecne od początku. Światło nie pojawia się dopiero po przejściu przez ciemność. Ono jest w niej już teraz. To materia wokół niego musi przejść swoją drogę. Dlatego L’Œuvre au Noir nie opowiada o zwycięstwie ciemności. Jest obrazem chwili, w której rozpoczyna się przemiana — jeszcze niewidoczna, jeszcze bez odpowiedzi. Po Noir przyjdzie L’Œuvre au Rouge. Ogień. Ruch. Przemiana. Ale tutaj wszystko zaczyna się w głębi. I Światło pozostaje w Centrum.

Słowo

„A światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła.” — J 1,5